W 1941 Franco wydał dekret pozwalający wprowadzać do metryk fałszywe dane; odtąd rodziny dokonujące adopcji mogły być prawnie uznane jako rodzice biologiczni. Korzystając z tych zapisów, zarówno w okresie rządów „frankistowskich”, jak i po wprowadzeniu demokratycznej formy rządów, w Hiszpanii miało miejsce wiele przypadków „kradzieży dzieci”, które miały dotyczyć – według osób formułujących te oskarżenia – nawet 30 do 40 tysięcy dzieci (w okresie od 1941 do 1992 roku), pada nawet liczba 300 000 dzieci „skradzionych” rodzinom republikańskim. Formułowane są zarzuty, że w okresie sprawowania przez Franco rządów w Hiszpanii proceder ten miał charakter „zinstytucjonalizowany” i został zorganizowany przez państwo z udziałem Kościoła Katolickiego, oraz iż dotyczył dzieci rodzących się w rodzinach zwolenników republiki300 tysięcy sprzedanych dzieci..