na Katolickim Uniwersytecie w Louvain, Uniwersytecie we Fryburgu szwajcarskim oraz na kilku uniwersytetach amerykańskich i kanadyjskich.
Autorka ponad 300 prac dotyczących teorii interpretacji teatru i dramatu, szczególnie twórczości Norwida. Była odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Nagrodą im. Księdza Idziego Radziszewskiego Towarzystwa Naukowego KUL za rok (1986), za całokształt dorobku naukowego w duchu humanizmu chrześcijańskiego.
Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 16-2-4). mały|Grób Ireny Sławińskiej na cmentarzu Powązkowskim
Twórczość (wybór) Tragedia w epoce Młodej Polski (1948, monografia) Pięć studiów o Norwidzie (1949, współautorka) O komediach Norwida (1953) Sceniczny gest poety (1960) Myśl teatralna Młodej Polski (1966, antologia tekstów z epoki, opatrzona komentarzem; redakcja i wstęp) Reżyserska ręka Norwida (1971) Współczesna refleksja o teatrze (1979, synteza) Le theatre dans pensee contemporaine. Anthropologie et theatre (1985) Odczytywanie dramatu (1988) Teatr w myśli współczesnej: ku antropologii teatru, Warszawa (1990).