Pozwala to na wiele możliwych realizacji procesu oraz niemożliwość skwantowania energii emitowanego pozytonu.
Warunkiem niezbędnym aby przemiana mogła zajść jest by masa jądra początkowego była większa od masy jądra końcowego o masę elektronu
Tak więc energia rozpadu ΔEβ+ wynosi:
A po uwzględnieniu w bilansie elektronów na powłokach otrzymujemy:
więc:
z tego wynika:
Co oznacza że przemiana beta plus może zajść tylko jeśli masa atomu początkowego jest większa o dwie masy elektronu od atomu końcowego.
Najczęściej przemianę beta plus wykorzystuje się w pozytonowej tomografii emisyjnej (PET).
Rozpad beta plus zachodzi na Słońcu podczas cyklu CNO.
thumb|center|540px|Powstające w rozpadzie promieniotwórczym jądra atomowego pozytony, po przebyciu drogi kilku milimetrów, zderzają się z elektronami, ulegając anihilacji. W wyniku anihilacji pary elektron–pozyton powstają dwa kwanty promieniowania elektromagnetycznego (fotony gamma) o energii 511 keV każdy, poruszające się w przeciwnych kierunkach (pod kątem 180°).
Zobacz też cząstka elementarna fizyka jądrowa sposób rozpadu
Przypisy
Kategoria:Radioaktywność