Zmarł w Warszawie, pochowany z honorami na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 242-3-4). W pogrzebie w imieniu władz uczestniczyli m.in. marszałek Sejmu Stanisław Gucwa, minister sprawiedliwości Sylwester Zawadzki, wiceminister nauki, szkolnictwa wyższego i techniki Mieczysław Kazimierczuk oraz prezes Rady Naczelnej ZBoWiD gen. dyw. Mieczysław Moczar. Trumnę zmarłego udekorowano przyznanym mu pośmiertnie przez Radę Państwa PRL Orderem Budowniczych Polski LudowejPogrzeb prof. Jerzegu Bukowskiego, „Trybuna Robotnicza”, nr 111, 7 czerwca 1982, s. 5..
Stanowiska 1935: kierownik biura konstrukcyjnego w Fabryce Śmigieł, Wyrobów Drzewnych i Metalowych W. Szomański i s-ka; 1935–1938: wykładowca z projektowania i konstrukcji śmigieł; 1937–1939: wykładowca aerodynamiki w Grupie Technicznej Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Warszawie; 1937–1939: wiceprezes, a następnie prezes Związku Polskich Inżynierów Lotniczych; działacz w Naczelnej Organizacji Technicznej oraz w Stowarzyszeniu Inżynierów Mechaników Polskich; 1945–1946: dyrektor administracyjny Zjednoczenia Przemysłu Motoryzacyjnego; 1946: zastępca profesora Katedry Budowy Płatowców i Mechaniki Lotu na Politechnice Łódzkiej; 1946: kierownik Katedry Hydrauliki i Aerodynamiki oraz zakładu o takiej samej nazwie na Wydziale Mechanicznym PW; 1949–1951: dziekan Wydziału