(809) Lundia – planetoida podwójna z pasa planetoid.
Odkrycie Została odkryta 11 sierpnia 1915 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Maxa Wolfa. Nazwa pochodzi od obserwatorium astronomicznego z Lund w Szwecji. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe 1915 XP.
Orbita planetoidy Lundia krąży w średniej odległości ok. 2,28 au. od Słońca. Jej orbita jest elipsą o mimośrodzie 0,19. Wykonuje jeden obieg wokół Słońca w ciągu 3 lat i 164 dni. Orbita planetoidy jest nachylona pod kątem 7,15º do płaszczyzny ekliptyki.
Dynamicznie planetoida ta została sklasyfikowana jako obiekt rodziny Flory, jednakże jej obserwacje spektroskopowe pokazują, że jej powierzchnia jest typu V, czyli (4) Westy i prawdopodobnie jest tzw. interlooperem w rodzinie Flory. Symulacje numeryczne pokazały, że w wyniku działania efektu Jarkowskiego i rezonansów orbitalnych mogła ona przedryfować od (4) Westy na swoją obecną orbitę.
Właściwości fizyczne Średnica efektywna tego obiektu wynosi ok. 9 kilometrów. Jest to planetoida typu V. Jej jasność absolutna to 12,1.
Temperatura na powierzchni planetoidy wynosi średnio 165-180 K (maks. 260-280 K).