W 1922 roku większość akcji „Le Figaro” kupił milioner, właściciel wielu perfumerii Francois Coty, a siedziba przeniesiona została z Rue Drouot na Rondo Champs-Élysées. W czasie II Wojny Światowej gazeta wydawana była z Lyonu, z przerwą w latach 1942–1944.

30 grudnia 1964 roku rodzina Coty sprzedała gazetę Jeanowi Prouvost, właścicielowi tygodnika Paris Match. W 1975 od Prouvosta tytuł wykupił Robert Hersant, magnat prasowy, który w latach II wojny światowej popierał Pétaina, potem zaś zbliżył się do gaullistów. W 1976 na znak protestu wobec przeszłości nowego właściciela z pracy w „Le Figaro” zrezygnowali najwybitniejsi komentatorzy gazety: Jean d’Ormesson, Raymond Aron, Claude Mauriac, Xavier Marchetti i Pierre Thibon.

Na początku lat 90. XX w. Hersant zaangażował się kapitałowo w Polsce, gdzie był właścicielem m.in. „Rzeczpospolitej” (51% akcji), „Tempa”, „Trybuny Śląskiej” oraz „Dziennika Łódzkiego”.

W 2004 kontrolę nad gazetą przejął Serge Dassault poprzez swoją grupę przemysłową GIMD.