17–18) – obranej w celu uwypuklenia sytuacji, którą Juda uważał za kryzysową.
Pismo Judy nie było skierowane do konkretnej wspólnoty, lecz do wszystkich kościołów (jest zatem listem powszechnym) – prawdopodobnie też nie opisuje w nim konkretnej herezji, która pojawiła się w jednym z kościołów lokalnych, lecz wyczula wszystkie kościoły na opisany problemEncyklopedia chrześcijaństwa, Henryk Witczyk (red.), wyd. 2, Kielce 2001, s. 308.. Żaden z elementów Listu Judy nie pozwala na precyzyjne ustalenie daty jego powstania, wolno zatem przyjąć, że jest to napisany pod pseudonimem utwór, wyrażający ogólne zatroskanie pojawieniem się odstępczych poglądów w Kościele u schyłku I w. po Chrystusie.
Plan księgi Zgodnie z konwencją epistolarną List Judy ma następujący plan (w nawiasach numery wersetów):
Wstęp do listu (1–2) Bezpośredni powód powstania listu (3–4) Ostrzeżenia przed sądem (5–15) Sąd Boży w przeszłości (5–7) Oznajmienie sądu Bożego (8–10) Przykłady sądu (11–13) Zapowiedź sądu (14–15) Grzesznicy i święci (16–23) Cechy grzeszników (16–19) Charakterystyka świętych (20–23) Zakończenie listu: doksologia (24–25)