Druga bitwa pod Newbury – starcie zbrojne, które miało miejsce 27 października 1644 podczas angielskiej wojny domowej (1642–1651).
Bitwa została stoczona w Speen, graniczącym z Newbury w Berkshire, blisko miejsca pierwszej bitwy pod Newbury, która miała miejsce we wrześniu poprzedniego roku. Połączone armie Parlamentu (19 000 żołnierzy, w tym 7 000 jazdy) zadały taktyczną porażkę Rojalistom (8 500 żołnierzy, w tym 3 500 jazdy), jednak mimo to nie zdołali przełożyć tego na korzyść strategiczną.
Kampania Po zmuszeniu do kapitulacji większości armii hrabiego Essex w bitwie pod Lostwithiel w Kornwalii, król Anglii Karol I Stuart ruszył w kierunku Londynu zostawiając po drodze kilka garnizonów (Banbury, Basing House i Donnington Castle), które pozostały w izolacji, gdy skierował się na zachód.
W międzyczasie kapitulacja w Lostwithiel oraz inne niepowodzenia sił Południowego Związku (Southern Association) dowodzonych przez Wallera zaalarmowały Parlament. Przezbrojono oddziały Essex, a siły Parlamentu w południowej Anglii zostały wzmocnione przez armię Wschodniego Związku (Eastern Association) dowodzoną przez hrabiego Manchestera, który miał udział w zwycięskiej bitwie pod Marston Moor.