Tomasz II Zaremba (ur. ok. 1230, zm. 15 marca 1292) – biskup wrocławski od 1270, znany z wieloletniego (toczonego w latach 1274–1287) sporu z księciem Henrykiem IV Probusem.
Pochodził z wielkopolskiego rodu Zarembów. Jego ojcem był Bogusław Starszy ze Strzelina, kasztelan najpierw Ryczyna, a później Niemczy. Miał trzech braci: Racława zwanego Drzemlikiem – kasztelana ryczyńskiego, Deczkę – podczaszego wrocławskiego, a później kasztelana zamku Tiefensee koło Grotkowa oraz Bogusława Młodszego – kasztelana otmuchowskiego. Jego wujem był poprzedni konsekrowany biskup wrocławski Tomasz I ze śląskiego rodu Jeleńczyków.
Bardzo możliwe, że Tomasz odbył studia prawnicze w Bolonii, brak jednak na ten temat jednoznacznych przesłanekMaciejowski M., Orientacje polityczne biskupów metropolii gnieźnieńskiej 1283-1320, Kraków 2007, s. 63-64.. Wiadomo, że był kapelanem kardynała Giacomo Savelli.
Od 1250 roku, a na stałe od 1258 spotykamy Tomasza II w otoczeniu wuja Tomasza I. Został wybrany archidiakonem opolskim 19 marca 1264 r., a następnie w 1268 r. kustoszem katedralnym wrocławskim. W czasie administrowania diecezją przez Władysława salzburskiego Tomasz nie znajdował się w otoczeniu biskupa, lecz najprawdopodobniej w opozycjiMaciejowski M., Orientacje polityczne..., s. 86.. W 1270 r.