12 kwietnia 1927 roku Czang dokonał krwawej rozprawy z komunistami. Odbyło się to przy pomocy Zielonego Gangu. Wang Jingwei chętnie wykorzystał sytuację i pozbył się komunistów z rządu, a następnie ułożył się z Czangiem. Najbardziej krwawo było w Kantonie, po dwóch dniach walk komuniści zostali pokonani. Rozprawa z nimi była jednocześnie zerwaniem kontaktów z Moskwą . Partia została w tym czasie oczyszczona z komunistów, a sowieccy doradcy usunięci. Dzięki tym posunięciom Czang zyskał poparcie (głównie finansowe) biznesowej elity Szanghaju i utrzymywał lojalność kadry oficerskiej z Whampoa, ale równocześnie działania te doprowadziły do wybuchu wojny domowej. Rząd Narodowy Wang Jingweia, mimo że popierany przez masy ludowe, był stosunkowo słaby, jeżeli chodzi o zaplecze wojskowe. To spowodowało, że został on pokonany przez lokalne wojska militarystów, którzy zmusili go do przyłączenia się do Rządu Narodowego Czanga. Ostatecznie także stolica Chin – Pekin poddała się Czangowi w czerwcu 1928 roku. W grudniu mandżurski militarysta Zhang Xueliang przyrzekł wierność rządowi Czanga. Czang starał się wtedy ukazywać siebie jako spadkobiercę Sun Jat-sena. Służyć temu miało też jego małżeństwo z 1 grudnia 1927 z Song Meiling (młodszą siostrą Song Qingling – wdowy po Sun Jat-senie, która odrzuciła wcześniej jego oświadczyny).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Czang Kaj-szek · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.