Linia przedłużająca kierunek odbicia, powstająca wskutek uderzenia, zwana jest osią odłupka. piętka – kawałek płaszczyzny rdzenia, tej, w którą uderzano, odbijając odłupek
Odłupki dzieli się pod kątem proporcji na:
odłupki, kiedy ich długość jest równa lub mniejsza od dwu szerokości wióry, kiedy ich długość jest większa od dwu szerokości i jednocześnie krawędzie boczne przynajmniej w części są równoległe.
Wśród odłupków można wydzielić:
narzędzia nieretuszowane (lub użytkowane) bez wtórnej obróbki (retuszu), tzn. takie, które najprawdopodobniej użytkowano bezpośrednio po odłupaniu. półsurowiec przeznaczony do dalszej przeróbki na narzędzia odłupki odpadkowe, nie odpowiadające dwom pierwszym kategoriom.
Odłupki znajdowane są na stanowiskach archeologicznych kultur środkowego paleolitu: klaktońskiej, lewaluaskiej, tejackiej i mustierskiej. Odłupki spotykane są też w kulturze aszelskiej, często też występują razem z pięściakami. Odłupki wytwarzał m.in. Homo erectus i neandertalczyk.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Narzędzia kamienne Kategoria:Paleoantropologia