Grupy, artyści, pisma 1927 Herwarth Walden w „Der Sturm” ustalił chronologię historyczną: Oskar Kokoschka, futuryści, zwłaszcza Boccioni, Rosjanie Kandinsky i Chagall, Niemcy Franz Marc i August Macke, Szwajcar Paul Klee, Francuzi Albert Gleizes, Robert Delaunay i Fernand Leger, Szwed Carl Fredrik Hill. 1905 Drezno: powstała spokrewniona z fowizmem grupa „Die Brücke” pomysł założenia wyszedł od studenta architektury Ernsta Ludwiga Kirchnera, pierwszymi członkami byli jego przyjaciele: Fritz Bleyl, Erich Heckel i Karl Schmidt-Rottluff (później: Emil Nolde, Max Pechstein, Otto Mueller). malarze powoływali się na Gauguina i Van Gogha (tj. preekspresjoniści), ale głównie ze względów „duchowych” poszukiwanie ukrytej obecności natury, stosowanie przejaskrawienia i brutalności operowanie dużymi, niezróżnicowanymi płaszczyznami barwnymi, mocnym konturem akty w plenerze (jako utopia wolnego od cywilizacji organicznego bytowania) oraz motywy wielkomiejskie (nocne lokale, cyrki, ulica) Kirchner: najsilniej indywidualny charakter twórczości, czerpał z neoimpresjonistów, Van Gogha, Muncha, inspiracje kulturami prymitywnymi (na przykład polinezyjską) i niemieckim średniowieczem członkowie grupy zyskali w większości uznanie, Otto Mueller został profesorem Akademii Wrocławskiej, Pechstein – członkiem Pruessische Akademie der Künste,