Tlenek neptunu(V), ma postać brązowego proszku o jednoskośnej strukturze krystalicznej. W stosunku do tlenku neptunu(IV) jest dosyć nietrwały, rozkłada się na i w zakresie temperatur 420–700 °C. Istnieje kilka metod otrzymywania . Do jednej z wcześniejszych należy barbotaż ozonu przez roztwór roztopionego nadchloranu litu () zawierającego jony , w wyniku czego strąca się . Stosuje się też rozkład termiczny tlenków uwodnionych, i .
Wodorotlenki Wodorotlenek neptunu(III), jest słabo poznany ze względu na łatwość, z jaką utlenia się do Np(IV), np. pod wpływem powietrza. Przypuszcza się, że jego rozpuszczalność znajduje się w zakresie wartości między rozpuszczalnością wodorotlenku uranu(III), a wodorotlenku plutonu(III): U(III) > Np(III) > Pu(III) > Am(III) > Cm(III)
Uwodniony tlenek neptunu(IV) i wodorotlenek neptunu(IV),