Bogumił Krygowski (ur. 20 grudnia 1905 w Błażowej koło Rzeszowa, zm. 20 września 1977 w Poznaniu) – polski geolog, geograf i geomorfolog.

Życiorys Ukończył studia na Uniwersytecie Poznańskim (1927–1931), uzyskując tytuł magistra filozofii w zakresie geografii. W 1932 obronił pracę doktorską z geografii Iłły warwowe okolic Poznania, za którą otrzymał srebrny medal.

W latach 1931–1937 pracował na etacie profesora geografii w Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. W latach 1937–1939 nauczyciel Pedagogium w Poznaniu.

Był asystentem polowym prof. Stanisława Pawłowskiego. Z ramienia Instytutu Geograficznego UP prowadził w latach 1930–1939 prace geologiczne na Polesiu, przygotowując jednocześnie materiały do pracy habilitacyjnej.

W 1939, w przededniu wybuchu II wojny światowej, odbył podróż – jako stypendysta Fundacji Kultury Narodowej – po Niemczech, Danii, Anglii, Holandii i Szwajcarii. Owocem tej podróży jest wydana w 1958 nakładem PWN książka Po Europie Zachodniej w przededniu II wojny światowej.

Habilitował się w 1945, w 1951 otrzymał stanowisko prof. nadzwyczajnego, a 1957 – tytuł prof. zwyczajnego.