Na Dnieprze, na trudno dostępnych wyspach, Kozacy budowali ufortyfikowane obozy zwane siczami – miejsca, gdzie odbywały się rady kozackie, gdzie przyjmowano gości z zewnątrz i gdzie pewna część „rycerskiego bractwa” pozostawała na zimę. Reszta o tej porze roku powracała do ukraińskich chutorów, wsi i miasteczek. Była również grupa Kozaków, która była stale osiadła, w miasteczkach, często też we własnych posiadłościach ziemskich, część służyła w prywatnych pocztach magnackich. Stąd często stosuje się rozróżnienie na Kozaków zaporoskich (niżowych), grodzkich i dworskichWładysław Tomkiewicz, Kozaczyzna ukrainna..., s. 13.. Pierwsza znana Sicz powstała w drugiej połowie XVI w. na wyspie Mała Chortyca. W kolejnych dziesięcioleciach kilkukrotnie zmieniano jej położenieW.A.Serczyk, op.cit., s. 114 i n.;