Życiorys Urodził się w Ropicy (znajdującej się w części Śląska Cieszyńskiego, nazwanej później Zaolziem) w biednej, wielodzietnej rodzinie ewangelickiej. Był synem Jana Raszki, dróżnika kolejowego, i Marii z domu Kisza. Ukończył ludową szkołę w Pudłowie (obecnie część Bogumina). W 1892 roku zdał maturę w niemieckojęzycznym, państwowym gimnazjum w Cieszynie, gdzie wstąpił do polskiej tajnej organizacji uczniowskiej „Jedność”. Dwa lata później współzakładał Stowarzyszenie Akademików Polskich na Śląsku Cieszyńskim „Znicz”.
Po ukończeniu szkoły średniej, zgodnie ze swoimi artystycznymi zainteresowaniami, w 1892 r. zapisał się na Akademię Sztuk Pięknych w Wiedniu na studia z malarstwa pod kierunkiem Juliusa Victora Bergera, Siegmunda L’Allemanda i Augusta Eisenmengera. Po ich ukończeniu w r. 1897 przeniósł się na wydział rzeźby, udoskonalając swą wiedzę u Edmunda von Hellmera i Caspara von Zumbuscha. Jednocześnie przyswajał sobie medalierstwo u prof. Antona Scharffa, dyrektora Akademii GrawerskiejAdam Więcek: Raszka Jan, Polski Słownik Biograficzny, s. 615-617, Zeszyt 127 (Tom XXX/4), wyd. PAN Warszawa-Kraków 1987, ISBN 83-04-02839-5.