W czasie II wojny światowej tworzył już tylko amatorsko. Zmarł wkrótce po jej zakończeniu 23 listopada 1945 roku w Krakowie, gdzie pochowano go na cmentarzu Rakowickim (Kwatera: LI, Rząd: wsch, Miejsce: 4). Znajduje się na nim również kamienna kopia znanego pomnika Jana Raszki - „Czynu Legionowego”, którą w 1927 roku wykonał Wacław Boratyński. Umieszczono ją w kwaterze żołnierzy Legionów Polskich poległych w czasie I wojny światowej.
Jan Raszka był żonaty dwukrotnie: od 10 XI 1905 z Władysławą Jeziorską i od 14 XI 1917 z Janiną Zand. Z drugiego małżeństwa pozostawił dwie córki: Annę (ur. 1918), zamężną Bielecką – lekarza w Gdańsku, oraz Danutę (ur. 1920), zamężną Bielecką – doktora chemii w Krakowie.
Twórczość Pomniki 240px|thumb|Pomnik ku czci poległych w obronie Śląska Cieszyńskiego 1918–1920 w Skoczowie Tworzył dzieła klasyczne pozostając jednak pod dużym wpływem modernizmu: początkowo stylu secesyjnego, a później art déco, które na kilkadziesiąt lat zdominowały sztukę w końcu XIX i początkach XX wieku. Jako artysta rzeźbiarz Jan Raszka znany jest głównie z pomników, zwłaszcza poświęconych poległym żołnierzom z czasów I wojny światowej. Był autorem wielu rzeźb i monumentów, które stanęły w przestrzeni publicznej w okresie II RP.