thumb|Płyta nagrobna biskupa Kazimierza Kowalskiego w katedrze pelplińskiej Kazimierz Józef Kowalski (ur. 2 marca 1896 w Gnieźnie, zm. 6 maja 1972 w Częstochowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny chełmiński w latach 1946–1972.
Życiorys Urodził się 2 marca 1896 w Gnieźnie, w rodzinie Leona i Pelagii z Cellerów. Ukończył Królewskie Gimnazjum w Gnieźnie, maturę zdał w 1914. Podczas I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej i uczestniczył w działaniach wojennych.
W czasie powstania wielkopolskiego, w pierwszych dniach stycznia 1919 zgłosił się jako powstaniec do Legii Akademickiej. Przekazany do artylerii ciężkiej tworzył na Sołaczu pod Poznaniem 1. baterię I dywizjonu artylerii ciężkiej wielkopolskiej. 1 lutego wyruszył jako dowódca baterii na front Leszno. Udział w walkach pod Kąkolewem, Grodziskiem i Luboniem. Ostatnie walki pod Trzebinią. Czasowo dowódca I dywizjonu artylerii ciężkiej, przed przejęciem tego dywizjonu przez kapitana Kazimierza Abdank-Kozubskiego. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 419. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii.