Zespoły mielodysplastyczne (MDS) Zespoły mielodysplastyczne są to klonalne zaburzenia układu krwiotwórczego z obecnością nieefektywnej hematopoezy, cytopenii (zmniejszenia ilości poszczególnych składników krwi) we krwi obwodowej oraz dysplazją (nieprawidłowym ukształtowaniem) dwóch lub więcej linii krwiotworzenia, prowadzące do zwiększonego ryzyka ostrej białaczki szpikowej. Ostra białaczka szpikowa może pojawić się u 20–25% chorych z zespołem mielodysplastycznym. Przebieg choroby oraz ryzyko rozwinięcia ostrej białaczki szpikowej zależy od udziału liczby blastów w szpiku kostnym, rodzaju nieprawidłowości chromosomowych oraz nasilenia cytopenii. Rokowanie zależy również od wieku chorego, płci i konieczności transfuzji. Ryzyko progresji jest znacznie większe w grupach z gorszym rokowaniem. + Rokowanie chorych z MDS w klasyfikacji IPSS-R Czynniki rokowniczy Liczba punktów 0 0,5 1 1,5 2 3 4 Blasty w szpiku (%) ≤2 – >2–<5 – ≥5–≤10 >10 – Zmiany cytogenetyczne bardzo korzystne – korzystne – pośrednie niekorzystne bardzo niekorzystne Hemoglobina ≥10 – ≥8–<10 <8 – – – Płytki (w tys.) ≥100 ≥50–100 <50 – – – – Liczba neutrofili ≥0,8 ≤0,8 – – – – – Kategorie ryzyka IPSS-R bardzo niskie niskie pośrednie wysokie bardzo wysokie Grupy ryzyka 1,5–3 >1,5–3 >3–4,5 >4,5–6 >6 Mediana przeżycia 5,4 4,8 2,7 1,5 0,7 Mediana progresji do AML u 25% z