powstaje on, gdy ogrzewanie powierzchni powoduje naprężenia termiczne, kruszące skały. Z tego powodu (3200) Phaethon został określony mianem „skalnej komety”. Najnowsze badania sugerują, że za rozświetlanie planetoidy odpowiedzialny jest parujący z jego wnętrza sód. Temperatura, do jakiej nagrzewa się Phaethon podczas peryhelium jest wystarczająca, by sód mógł sublimować ze skał tworząc jaśniejącą poświatę wokół planetoidy.
Materia pochodząca z tej planetoidy tworzy rój meteorów o nazwie Geminidy.
Bliskie przejścia Do ostatnich bliskich przejść planetoidy obok Ziemi doszło 10 grudnia 2007 roku (0,12090 au = 18 085 700 km) i 16 grudnia 2017 roku (0,06893 au = 10 312 000 km). [dostęp 2017-11-27].. Podczas tego ostatniego przejścia blask Phaethona sięgnął 10,8 mag, a więc był w zasięgu obserwacji małych teleskopów i dużych lornetek. Przejście z 2017 roku jest najbliższe aż do grudnia 2093 roku, kiedy Phaethon zbliży się do Ziemi na odległość tylko 0,01982 au (2 965 000 km).
Zobacz też lista planetoid 3001–4000 lista ponumerowanych planetoid
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Nazwane planetoidy Kategoria:Planetoidy klasy F Kategoria:Planetoidy z grupy Apolla Kategoria:Wygasłe komety Kategoria:Planetoidy odkryte w 1983 roku