Nektanebo II, także Neferheruenhebit (360–342 p.n.e.) – władca starożytnego Egiptu – trzeci i ostatni faraon XXX dynastii, syn Czahapimu, bratanek lub wnuk Tachosa. Ostatni rodzimy władca Egiptu. Jednym z głównych źródeł wiedzy nt. jego panowania jest Żywot Agesilaosa pióra Plutarcha.
Dojście do władzy Podczas wyprawy wojennej Tachosa do Azji młody Nektanebo wybrał się razem z nim. Dowodził wtedy oddziałami rodzimymi. Czahapimu wezwał jednak syna do siebie, zdradzając brata (wg monografii Claytona Czahapimu był synem Tachosa). Doprowadził do przewrotu i obalił Tachosa, osadzając na tronie własnego syna. Dzięki wsparciu oddziałów najemników greckich pod wodzą Agesilaosa ze Sparty Nektanebo II pokonał nieznanego z imienia pretendenta do tronu z Mendes.
Panowanie thumb|Sarkofag przeznaczony pierwotnie dla Nektanebo II, w którym jednak nigdy go nie pochowano W trakcie swego panowania podjął wiele inicjatyw budowlanych w Egipcie, m.in. w Delcie Nilu.