w 1998 Robertson i Nunn podnieśli je do rangi gatunków.
Podgatunki i zasięg występowania Autorzy Kompletnej listy ptaków świata wyróżniają 5 podgatunków: albatros atlantycki (D. (e.) dabbenena) Mathews, 1929 – wyspa Gough, niegdyś gniazdowały też na Tristan da Cunha; nieregularnie 2-3 pary gnieżdżą się na Inaccessible (dane z 2016) albatros białolicy (D. (e.) amsterdamensis) Roux, JP, Jouventin, Mougin, Stahl & Weimerskirch, 1983 – Amsterdam albatros różowodzioby (D. (e.) antipodensis) Robertson, CJR & Warham, 1992 – Wyspy Antypodów, Wyspa Campbella (Nowa Zelandia) albatros auklandzki (D. (e.) gibsoni) Robertson, CJR & Warham, 1992 – Wyspy Auckland albatros wędrowny (D. (e.) exulans) Linnaeus, 1758 – Georgia Południowa, Wyspy Księcia Edwarda, Wyspy Crozeta, Wyspy Kerguelena i wyspa Macquarie
Żerujące albatrosy można spotkać w całej strefie okołobiegunowej. Żerują daleko od kolonii lęgowych, nawet do 4000 km. W 2015 ukazały się wyniki badań poświęconych różnicom w migracjach u dwóch genetycznie podobnych populacji albatrosów wędrownych. Ptaki z Wysp Crozeta przeważnie były osiadłe, zaś te z Wysp Kerguelena migrowały na Ocean Indyjski.