Okres wczesnodynastyczny W XXXII lub XXXI wieku p.n.e. dwa królestwa Dolnego i Górnego Egiptu zjednoczył władca imieniem NarmerN. Grimal, A History of Ancient Egypt, s.47-48.. Powstał jednolity organizm państwowy kraju faraonów rządzących przy pomocy arystokracji, kapłanów i wojska ludnością rolniczą i licznymi niewolnikami. Niewolnictwo umożliwiało realizację wielkich projektów architektonicznychK. Estreicher, Historia sztuki w zarysie, s.65..
Najstarsze grobowce władców, nazywane mastabami, miały przekrój trapezu, a ich prostokątna podstawa była usytuowana dłuższą osią na kierunku północ-południe. W części podziemnej znajdowały się komory. Mastaby wznoszone były z suszonej cegły, a powierzchnię zabezpieczano cienką warstwą wapna. Ukośny kształt mastab tłumaczy się naśladownictwem ścian domów budowanych z mułu, który miał tendencje do osuwania się i tworzenia w ten sposób lekko skośnych powierzchni. Strona zewnętrzna dzielona była pionowymi framugami na wnęki. Układ wnęk najprawdopodobniej odpowiadał rozmieszczeniu komór wewnątrz mastaby. Na ścianie fasady umieszczano środkowe drzwi pomiędzy dwiema wieżami lub bastionami. Wnętrza komór w zachowanych ruinach są zniszczone, często przez pożary. Zachowały się jedynie ślady polichromii zdobionej motywem plecionki.