Ponadto w pierwszym okresie powstały bramy: Cmentarna (Kirchofs Thor), zlokalizowana przy małej Śluzie, wychodząca na drogę do Obornik Młyńska (Mühl Thor), zlokalizowana przy Forcie św. Wojciecha, wychodząca na drogę wzdłuż Wierzbaka na młyn na Przepadku Szelągowska (Schillings Thor), zlokalizowana przy Wielkiej Śluzie, wychodząca na drogę na Szeląg Bydgoska (Bromberger Thor), zlokalizowana przy Śluzie Katedralnej, wychodząca na drogę na Bydgoszcz

Drugi etap budowy twierdzy poligonalnej 1840–1869 mały|Brama Dębińska (Eichwald Thor) na pocztówce z ok. 1890 roku mały|Figura Michała Archanioła z 1855 roku, znajdująca się niegdyś w Bramie Dębińskiej autorstwa Ludwiga Stürmera przeniesiona w 1908 na wieżę szkoły przy ul. Słowackiego Fryderyk Wilhelm III 16 marca 1839 wydał A.K.O. (Allerhöchte Kabinetts-Ordre) nakazujące przystąpienie do wznowienia przerwanych prac nad lewobrzeżnym rdzeniem (Enceinte) Twierdzy Poznań. Brese przedstawił odpowiedni projekt realizacyjny 1 lutego 1840, a król jednocześnie zatwierdził roczny budżet w wysokości 300 tysięcy talarów. Prace ruszyły w marcu 1840 roku pod kierownictwem Reichela, który zastąpił na stanowisku kierownika budowy Prittwitza (później, w latach 50. zastąpił go LangeJacek Biesiadka, Andrzej Gawlak, Szymon Kucharski, Mariusz Wojciechowski: Twierdza Poznań.