Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939-1947, LTW: Warszawa 2005, s. 507-508..
W powstaniu warszawskim dowodził Grupą Śródmieście Północ – Radwan. 27 sierpnia 1944 został mianowany pułkownikiem. 20 września 1944 został dowódcą 28 Dywizji Piechoty AK im. Stefana Okrzei. Po upadku powstania trafił do obozu w Bergen-Belsen. Po wojnie został na emigracji.
Był członkiem Kapituły Krzyża Orderu Wojennego Virtuti Militari, powoływany 7 marca 1960, 7 marca 1962. Prezydent RP na Uchodźstwie, August Zaleski mianował go generałem brygady ze starszeństwem z dniem 19 marca 1964 roku, w korpusie generałów.
Zmarł 13 czerwca 1964 roku w Londynie. Pochowany został na Cmentarzu Starym w Łodzi.
Był żonaty i miał syna Jerzego (ur. 9 marca 1931).
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 72 Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 928 – 16 lutego 1921 Krzyż Niepodległości – 13 kwietnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 3 maja 1958Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 4, Londyn 23 maja 1958 roku, s. 23. „za pracę organizacyjno-wyszkoleniową w Związku Organizacji Polskich Sił Zbrojnych”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz.