Próby fabryczne samolotu zaczęły się już w październiku 1946 roku, a w listopadzie prototyp został oblatany przez Iwana Fiedorowa (zaledwie dwa miesiące po Ła-150). Próby samolotu wykazały wady, jak mała stabilność kierunkowa, które usunięto na początku 1947 roku.
Dzięki lepszej aerodynamice, samolot był szybszy od nowego myśliwca Jakowlewa z tym samym silnikiem i w tym samym układzie Jak-17 o 90 km/h, miał też większy zasięg. Jednakże miał gorsze charakterystyki startu i lądowania.
W lipcu 1947 roku rozpoczęto badania państwowe samolotu. Na skutek awarii silnika prototyp musiał jednak przymusowo lądować, doznając uszkodzeń i badań już nie dokończono, ponieważ Ławoczkin skonstruował w tym czasie ulepszony samolot na bazie „152”, Ła-156, z silnikiem z dopalaczem.
Wersją pochodną „152” był samolot „154” (Ła-154) z silnikiem zamienionym na opracowany w ZSRR TR-1 konstrukcji Liulki. Według obliczeń, miał on osiągać prędkość 1000 km/h. Zbudowano płatowiec samolotu, lecz nie otrzymał on silnika, który wymagał dopracowania. Innymi wersjami pochodnymi były Ła-156 z silnikiem RD-10F z dopalaniem i Ła-160 ze skośnym skrzydłem.