mały|Fragment przykładowego parkietażu Penrose’a w wersji P3, opartej na dwóch rombach
Planimetria, geometria płaszczyzny – podstawowy dział geometrii, badający płaszczyznę i jej części, czyli figury płaskie. Planimetria bada płaszczyzny różnego rodzaju – tę rozumianą klasycznie, czyli euklidesową, jak również bardziej zaawansowane struktury, np. płaszczyzny rzutowe i hiperboliczne. Planimetria jest rozwijana od antyku, a w XXI wieku ten proces dalej trwa – jej niektóre problemy pozostały nierozwiązane.
Fundamentalne własności płaszczyzny: istnieją trzy punkty nienależące do jednej prostej, przez każde dwa różne punkty można poprowadzić dokładnie jedną prostą, przez każdy punkt można poprowadzić co najmniej dwie proste.
Ewolucja
Przed nowożytnością W starożytności udowodniono podstawowe fakty o liniach prostych i o wielokątach: twierdzenia Talesa, Pitagorasa, Menelaosa, Ptolemeusza czy Pappusa. Obliczono też wtedy pola powierzchni różnych wielokątów – podając m.in. wzór Herona – a Archimedes obliczył także pole koła. Rozwinięto także teorię konstrukcji klasycznych;