Somerset wrócił do łask, zaś Ryszard i jego stronnicy ponownie usunęli się w cień, jednak nie na długo.
Początek wojny Wiosną Ryszard wraz ze swoimi dwoma stronnikami Richardem Neville’em, 5. hrabią Salisbury i drugim Richardem Neville’em, 16. hrabią Warwick, zebrali swoją armię w Leicesterze. Naprzeciw nim ruszył Somerset z armią królewską. 22 maja 1455 r. pod St Albans doszło do starcia obu armii zakończonego klęską wojsk lancasterskich, niewolą króla Henryka i śmiercią Somerseta, Clifforda i Henry’ego Percy’ego, 2. hrabiego Northumberlandu.
Król Henryk został osadzony w areszcie domowym, zaś Ryszard przyjął tytuł Konetabla Anglii, zaś po kolejnym nawrocie obłędu Henryka – lorda protektora. W czerwcu 1456 r. wyprawił się na północ, by odeprzeć atak króla Szkocji Jakuba II. Tymczasem wroga Ryszardowi królowa Małgorzata odzyskała swój przemożny wpływ na króla. Królowa nienawidziła księcia Yorku, który był konkurentem dla jej syna Edwarda, księcia Walii (urodzonego w 1453 r.) w drodze po koronę.