W trzynastej edycji Copa Libertadores udział wzięło 20 klubów reprezentujących wszystkie kraje zrzeszone w CONMEBOL.
Każde z 10 państw wystawiło po 2 kluby, spośród których do półfinału bez gry awansował obrońca tytułu. Zwycięzcą turnieju został argentyński klub CA Independiente.
W pierwszym etapie 20 klubów podzielono na 5 grup - 4 po 4 drużyny i 1 grupa złożona z 3 klubów. Z każdej grupy do następnej rundy awansował tylko zwycięzca. Jako szósty klub do półfinału awansował broniący tytułu Club Nacional de Football. Z tego powodu w grupie urugwajsko-wenezuelskiej grał tylko jeden reprezentant Urugwaju i dlatego tylko ta grupa liczyła 3 kluby.
W następnej, półfinałowej rundzie, 6 klubów podzielono na 2 grupy liczące po 3 drużyny. Do finału awansowali zwycięzcy obu grup.
Znakomicie spisał się peruwiański klub Universitario de Deportes w znaczej mierze oparty na graczach reprezentacji Peru, której gra wywarła wielkie wrażenie podczas finałów mistrzostw świata w 1970 roku. Zespół ten dotarł do finału eliminując w półfinale dwa potężne kluby urugwajskie – broniący tytułu Nacional oraz CA Peñarol.