Osoba pusta i niezbyt mądra, choć niepozbawiona pewnego praktycznego zmysłu. Celem jej życia jest „dobre” wydanie za mąż córek, a głównym zajęciem plotki i drobne intrygi. Ilekroć irytuje ją czyjeś postępowanie – zwłaszcza nieliczącego się z jej zdaniem męża – wyobraża sobie, że cierpi na nerwy. Jane Bennet – najstarsza (na początku powieści ma dwadzieścia dwa lata) i najładniejsza z panien Bennet, powszechnie uważana za prawdziwą piękność. Obdarzona łagodnym usposobieniem, widzi w ludziach raczej ich zalety niż wady i potrafi usprawiedliwić wszelkie ich niewłaściwe postępki. Jednocześnie nie jest skłonna do ukazywania własnych uczuć, choćby były bardzo gorące. Łączy ją głęboka przyjaźń z młodszą siostrą Elżbietą. Elżbieta Bennet, zwana też Lizzy – druga z kolei, dwudziestoletnia córka państwa Bennet i główna bohaterka powieści. Elżbietę cechuje żywy umysł i inteligencja, w dostrzeganiu zabawnych stron ludzkich przywar i słabostek podobna jest nieco do swojego ojca. Nie jest uważana za tak piękną jak Jane, ale ma wiele wdzięku, a w powieści kilkakrotnie są komplementowane jej piękne oczy. Jest osobą śmiałą i dość bezpośrednią, świadomą własnych zalet, niedbającą o opinię ludzi, których nie poważa. Mary Bennet – trzecia panna Bennet.