Karol Sęk ps. „Rolka”, „Jakub” (ur. 21 października 1893 w Brwinowie, zm. 7 czerwca 1952 w Warszawie) – oficer służby stałej Wojska Polskiego II RP (major), członek Tajnej Armii Polskiej, Konfederacji Zbrojnej, Narodowej Organizacji Wojskowej, Narodowych Sił Zbrojnych i Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, komendant Okręgu Podlaskiego NZW.
Życiorys Młodość Uczęszczał do rosyjskojęzycznego III Gimnazjum Rządowego w imperialnej Warszawie. W 1909 zorganizował antyniemiecką manifestację w rocznicę strajku polskich dzieci w cesarskiej Wrześni, podczas której zerwał i podeptał herb Cesarstwa Niemieckiego z siedziby konsulatu Cesarstwa Niemieckiego. Za karę został wydalony ze szkoły i osadzony na 11 miesięcy w Cytadeli. Po wyjściu na wolność podjął pracę na kolei, jednocześnie ucząc się w domu. Pod koniec 1911 został zwolniony z pracy na skutek interwencji imperialnej tzw. Ochrany. Wyjechał następnie do guberni kijowskiej, gdzie przy pomocy działaczy PPS znalazł pracę w Kijowie, a następnie w Humaniu. W 1914 udał się na Kaukaz, chwytając się różnych zajęć. Jeszcze w tym samym roku powrócił do Warszawy.