Zaranie Śląskie – jedno z najstarszych polskich pism regionalnych, poświęcone kulturze i historii Śląska, wydawane w Cieszynie i Katowicach (w różnych okresach), od 1907 roku (z przerwami). Wydawcami pisma były: Instytut Śląski (do 1948 roku), Śląski Instytut Naukowy (1948-1991), Instytut Górnośląski (1991-2007) oraz Instytut Badań Regionalnych Biblioteki Śląskiej w Katowicach (od 2015 roku).
Historia Pierwszy numer ukazał się 15 października 1907 roku w Cieszynie, a jego redaktorem był pisarz i etnograf Ernest Farnik. Od zeszytu drugiego oficjalnym wydawcą zostało Polskie Towarzystwo Ludoznawcze w Cieszynie. W początkowym okresie istnienia „Zarania Śląskiego” z pismem związani byli m.in. Maria Pilch, Andrzej Hławiczka, Józef Londzin, Jerzy Kubisz, Bernard Kotula i Jan Łysek
Redaktorami pisma byli m.in.: Zdzisław Hierowski, Kazimierz Popiołek, Wilhelm Szewczyk, Marian Grzegorz Gerlich. Z czasopismem na przestrzeni lat współpracowali także Gustaw Morcinek, Stanisław Ligoń, Julian Przyboś czy Kornel Makuszyński. Wydawanie kwartalnika zawieszono w 1912. Ponownie zaczęto go wydawać w Katowicach w 1929.