mały|Böhm-Ermolli w mundurze generała pułkownika Eduard Freiherr von Böhm-Ermolli (ur. 12 lutego 1856 w Ankonie, zm. 9 grudnia 1941 w Opawie) – niemiecko-włoski wojskowy i arystokrata, baron, marszałek polny cesarskiej i królewskiej Armii, honorowy generał armii Wojska Czechosłowacji oraz feldmarszałek Wehrmachtu. Uczestnik I wojny światowej.
Życiorys Böhm-Ermolli był z pochodzenia po stronie matki Włochem, po stronie ojca Niemcem, który służył w armii cesarskiej i królewskiej jako oficer. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1894. W 1896 został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 3 w Gródku na stanowisko komendanta pułku. 30 kwietnia 1897 został mianowany pułkownikiem. W 1901 został wyznaczony na stanowisko komendanta 16 Brygady Kawalerii w Pożoniu. 12 maja 1903 został mianowany generałem majorem. W 1905 został komendantem Dywizji Kawalerii Kraków w Krakowie. Na tym stanowisku 29 października 1907 został mianowany na stopień feldmarszałka porucznika. Dwa lata później powierzono mu komendę 12 Dywizją Piechoty w Krakowie. W jesieni 1911Nowy komendant krakowskiego korpusu. „Nowości Illustrowane”. 46, s. 13, 1911. został komendantem i generałem dowodzącym 1 Korpusem w Krakowie.