Język moksza – język ugrofiński z grupy wołżańskiej, używany przez Mokszan, jedną z dwóch grup etnicznych składających się na naród Mordwinów. Używany jest na wschodnim skrawku europejskiej części Rosji, zwłaszcza w zachodnich rejonach Mordowii, gdzie jest językiem urzędowym, a także w Tatarstanie i Baszkirii oraz obwodach orenburskim, penzeńskim, riazańskim, samarskim, saratowskim i tambowskim. Mokszanie żyją także w niewielkich grupach na dalekim wschodzie Rosji, a poza granicami tego kraju – w Stanach Zjednoczonych.
Język/dialekt moksza jest używany przez około 400 tysięcy osób, to jest około 40% Mordwinów posługujących się językiem ojczystym.
Kwestia, czy język moksza jest samodzielnym językiem, czy – jak uważają niektórzy językoznawcy – dialektem języka mordwińskiego, była przedmiotem sporów; obecnie przeważa opcja istnienia dwóch języków mordwińskich: moksza i erzja.
Język mordwiński moksza jest kontynuacją prajęzyka proto-ugro-fińskiego, używanego w I tys. p.n.e. przez plemiona ugrofińskie zamieszkujące płn.-wsch. Europę.