zdobiono nacinaniem, haftem albo pasmanterią. Na przełomie XVI/XVII w. jego odmianą była kazjaka, odznaczająca się podwójnymi rękawami zróżnicowanej barwy i zdobionymi drobnym perforowaniemMałgorzata Możdżyńska-Nawotka: O modach i strojach, dz. cyt., s. 271..
Skrócone wamsy najemnych żołnierzy (landsknechtów) sięgały jedynie do pasa, charakteryzowały się za to licznymi głębokimi rozcięciami i dużą barwnością (z łączeniem niekiedy aż 4 kolorów), powszechnie zwracających uwagę fantazją i dziwactwem. Za ich przykładem elementy te zaczęto stosować w ekscentrycznej modzie dworskiej, wywierały one też pewien wpływ na ubiór pozostałej ludnościEwa Szyller: Historia ubiorów. Warszawa: PWSZ, 1967, s. 114.. W Polsce wamsy w ogóle nie zyskały popularności jako wytwór mody cudzoziemskiej; noszono je tylko w środowisku dworskim za przykładem króla Zygmunta III WazyAnna Sieradzka: Tysiąc lat ubiorów w Polsce, dz. cyt., s. 62.. Portret małoletniego królewicza Władysława (1605) świadczy, że na dworach w wamsy strojono także dzieci; czasem moda francuska nakazywała uwypuklanie podkładem przodu tego stroju w tzw. gęsi brzuchMałgorzata Możdżyńska-Nawotka: O modach i strojach, dz. cyt., s. 43..
Zobacz też
sajan dublet (pourpoint)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ubrania męskie