Bent Jörgen Larsen (ur. 4 marca 1935 w Thisted, zm. 9 września 2010 w Buenos Aires) – duński szachista, w latach 60. i 70. XX wieku czołowy szachista świata.
Kariera szachowa thumb|left|Bent Larsen, Rotterdam 1977 W 1954 roku jako dziewiętnastolatek został mistrzem międzynarodowym, dwa lata później otrzymał tytuł arcymistrza. Również w 1954 r. zdobył swój pierwszy tytuł indywidualnego mistrza Danii (kolejne w latach 1955, 1956, 1959, 1963 i 1964). W latach 1958–1982 brał udział we wszystkich ośmiu cyklach rozgrywek o mistrzostwo świata, trzykrotnie wygrywał turnieje międzystrefowe, czterokrotnie awansował do meczów pretendentów. W kolejnych trzech cyklach meczów pretendentów w 1965, 1968 i 1971 roku osiągał półfinał, przegrywając kolejno z byłym mistrzem świata Michaiłem Talem, Wiktorem Korcznojem i przyszłym mistrzem świata Bobby Fischerem. W 1977 roku w ćwierćfinale został wyeliminowany przez Lajosa Portischa. W latach 1975–1982 zajmował stałe miejsce w pierwszej dziesiątce listy rankingowej FIDE. Dwukrotnie wystąpił w meczach ZSRR – reszta świata, w roku 1970 na I szachownicy.