W skale gnejsowej, a zwłaszcza w łupkach krystalicznych występuje wiele pięknych okazów rozmaitych minerałów, jak albit, przeźroczysty kwarc, zielony chloryt, czarny biotyt, biały kalcyt, czarne amfibole, zielony epidot. Budujące Hochfeiler gnejsy centralne wchodzą w skład tzw. Tauryjskiego Okna Tektonicznego.
Drogi na szczyt Normalna droga na szczyt prowadzi płd.-zach. granią. Inną, spektakularną, lecz znacznie mniej popularną drogą, wymagająca dużych umiejętności alpinistycznych jest wejście płn.-wsch. ścianą lodową. Inną drogą o wielkich trudnościach jest wejście płn.-zach. ścianą, zwłaszcza tzw. Kuluarem Hochferneru.
Droga normalna
Punktem wyjściowym drogi normalnej jest schronisko Hochfeiler Hütte, 2710 m. Schronisko to osiągalne jest nieco eksponowaną ścieżką z doliny Pfitscher Tal, do której wjechać można samochodem z południowotyrolskiego miasta Sterzing. Prowadząca do schroniska ścieżka rozpoczyna się na trzeciej serpentynie (wysokość 1728 m n.p.m.) szutrowej drogi jezdnej prowadzącej na przełęcz Pfitscher Joch; czas podejścia wynosi 3 – 4 h. Ze schroniska na szczyt około 2:30 – 3 h. Droga na szczyt, biegnąca generalnie płd.-zach. granią, z licznymi jej obejściami, ma charakter skalny, z płatami śniegu;