Alfabet rumuński – alfabet służący do zapisu języka rumuńskiego. Oparty jest na alfabecie łacińskim, uzupełnionym o dodatkowe 5 liter. Składa się z następujących znaków:
A a Ă ă Â â B b C c D d E e F f G g H h I i Î î J j K k L l M m N n O o P p Q q R r S s Ș ș T t Ț ț U u V v W w X x Y y Z z
Litery K, Q, W i Y służą głównie do zapisu wyrazów zapożyczonych.
Historia
Do lat 1860. język rumuński zapisywał się cyrylicą.
Wcześniejsze wersje rumuńskiego alfabetu łacińskiego zawierały aż 12 dodatkowych znaków, m.in. ê, ô, û – w wyniku reformy z 1904 r. zastąpione przez â, î. W 1953 r. posunięto się jeszcze dalej, eliminując literę "Â" na rzecz "Î", służących do zapisu tej samej wartości fonetycznej (polskie "Y"). Z powodu tej reformy pisownia nazwy państwa uległa zmianie z România na Romînia. W 1965 r. przywrócono tradycyjną pisownię słowa România, jak i słów pochodnych, jak np. român, românesc, româncă.
Reforma z 1993 r. thumb|Nazwa ulicy w Bukareszcie przed i po reformieW roku 1993 Akademia Rumuńska wydała dekret anulujący zmiany z 1953 roku i ponownie wprowadziła literę "Â" na następujących zasadach: "Î" używa się: na początku i na końcu wyrazów w wyrazach złożonych zawierających powyższe wyrazy "Â" używa się wewnątrz wyrazów