Budynek środkowy, pochodzący z XVI wieku, użytkowany był przez proboszcza, a następnie przez diakonat. Dekorowany typowym dla tego okresu, częściowo wzorowane na ratuszu elementy wystroju: blendy, o późnogotyckich łukach, gzymsy oraz zalążkowe formy maswerku z renesansowym już motywem tzw. „jaskółczego ogona”. Od południa do głównego korpusu dostawiony jest dwupiętrowy ryzalit. Zaś od zachodu do kamienicy przylega, przykryty wraz z nią jedną połacią dachu, niewielki budynek o konstrukcji ryglowej, pochodzący z XIX wieku.

W latach 80. XX wieku do konstrukcji dobudowano kolejny, czwarty budynek.

W czasie działań II wojny światowej budynki plebanii nie uległy większym uszkodzeniom i od 1958 użytkowane były jako internat szkoły zawodowej, a w 1959 przekazane na własność parafii NMP Królowej Świata.

Zobacz też

Kolegiata NMP Królowej Świata Zabytki w Stargardzie Stare Miasto (Stargard)

Bibliografia Ober M., Stargard Szczeciński, Warszawa 1988, s. 31 Zenkner J., Stargard. Klejnot na Pomorskim Szlaku, Stargard 2006, s. 34-35

Przypisy

Kategoria:Architektura gotyku w Stargardzie Kategoria:Budynki niemieszkalne w Stargardzie Stargard Stargard Szczeciński Kategoria:Zabytki nieruchome w Stargardzie