Właściwości chemiczne podobne do luizytu A.
Luizyt C Luizyt C jest substancją stałą o temperaturze topnienia 21,5 °C i wrzenia 260 °C. Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych z wyjątkiem etanolu. Nie hydrolizuje w wodzie.
Działanie Luizyty działają trująco po wniknięciu przez skórę i drogi oddechowe. LD50 przez skórę wynosi 20 mg/kg. Parzące działanie luizytów objawia się natychmiast poprzez lekkie pieczenie skażonych odcinków skóry. Przy gęstościach skażeń ok. 0,2 mg/cm³ wiśniowoczerwone pęcherze pojawiają się już po kilku godzinach, tworząc po 2-3 dniach otwarte rany. W przypadku stężeń rzędu 10 mg/cm³ pęcherze pojawiają się po 15 minutach. Oparzenia goją się znacznie szybciej niż w przypadku iperytu siarkowego. Wdychanie par o stężeniu 0,05 mg/dm³ przez 30 min jest śmiertelne. Działanie luizytów na drogi oddechowe objawia się w postaci kaszlu, kichania, utraty głosu, zadyszki i stanów zapalnych płuc. Przy stężeniach 0,01 mg/dm³ po 15 minutach pojawia się zaczerwienienie oczu i opuchlizna w obrębie powiek. LC50: 1300 mg×min/m3, Inhalacyjna dawka obezwładniająca: 300 mg×min/m3.