W typowej wsi engadyńskiej znajdowało się wiele źródeł, z których płynąca woda służyła do picia, pojenia zwierząt i mycia.
Połączenie górnej Engadyny z resztą kraju zapewnia tunel pod masywem Albula-Alpen i biegnąca nim linia kolejowa z Samedan oraz przełęcz Julierpass w okolicach Sankt Moritz. Latem dostępna jest również przełęcz Albula.
Tuż za Zuoz położona jest wioska S-chanf, zamykająca obszar łąk otaczający Inn. W S-chanf znajduje się meta dorocznego masowego maratonu narciarskiego, którego trasa biegnie z Maloja przez zamarznięte jeziora i łąki Engadyny.
Za S-chanf krajobraz zmienia się całkowicie. Inn staje się szerszy, przeciska się przez głębokie wąwozy o stromych ścianach, a łąki i pastwiska ustępują rosnącym na zboczach modrzewiom. W Zernez dolina Inn ponownie rozszerza się na krótkim obszarze. Na wysokości 1470 metrów n.p.m. prowadzi stąd na południe przełęcz Fuorn, przecinając tereny Szwajcarskiego Parku Narodowego.
Od Zernez rozpoczyna się Dolna Engadyna (niem. Unterengadin, ret. Engiadina Bassa). Okoliczne wioski nie leżą już w dolinie, lecz na tarasach górskich, uformowanych w okresie zlodowacenia.