Jan Władysław Obłąk (ur. 26 maja 1913 w Borzęcinie, zm. 16 grudnia 1988 w Olsztynie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych w zakresie historii Kościoła, biskup pomocniczy warmiński w latach 1962–1982 (do 1967 formalnie gnieźnieński), biskup diecezjalny warmiński w latach 1982–1988.
Życiorys Szkołę podstawową ukończył w Borzęcinie, miejscu swego urodzenia. Do gimnazjum uczęszczał w Tarnowie, w 1931 złożył egzamin dojrzałości i wstąpił do tarnowskiego seminarium duchownego. 26 czerwca 1936 otrzymał święcenia kapłańskie i rozpoczął pracę duszpasterską. Pracował jako wikariusz w parafii Ciężkowice, następnie w Nowym Sączu i od 1943 jako administrator parafii Lisia Góra. W 1947 został przeniesiony do Dąbrowy Tarnowskiej. Jednocześnie studiował historię Kościoła na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie 17 sierpnia 1948 uzyskał doktorat teologii z zakresu historii Kościoła.
12 sierpnia 1949 przybył do Olsztyna. 17 października rozpoczął pracę w reaktywowanym po wojnie Wyższym Seminarium Duchownym. Otrzymał stanowisko wicerektora i wykładowcy historii, patrologii i sztuki kościelnej.