Piotr Krupa (ur. 19 czerwca 1936 w Braciejowej, zm. 4 marca 2024 w Tczewie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, rektor Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Gorzowskiej w Gościkowie-Paradyżu w latach 1978–1980 i Wyższego Seminarium Duchownego w Koszalinie w latach 1981–1986, biskup pomocniczy koszalińsko-kołobrzeski w latach 1984–1992, biskup pomocniczy pelpliński w latach 1992–2011.
Życiorys Urodził się 19 czerwca 1936 w Braciejowej. W latach 1951–1955 uczył się w Liceum Ogólnokształcącym w Złotowie, gdzie uzyskał świadectwo dojrzałości. W latach 1955–1961 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Gościkowie-Paradyżu. Święceń prezbiteratu udzielił mu 14 maja 1961 w Gorzowie Wielkopolskim biskup Wilhelm Pluta, miejscowy delegat Prymasa Polski z uprawnieniami biskupa rezydencjalnego. Studia w zakresie teologii moralnej kontynuował w latach 1971–1976 na Wydziale Teologii Katolickiej Université des Sciences Humaines w Strasburgu. Tamże w 1972 otrzymał magisterium, w 1973 licencjat, zaś w 1975 na podstawie dysertacji Postawy moralne w sytuacjach krańcowych doktorat z teologii moralnej. W latach 1980–1981 na uniwersytecie w Strasburgu odbył studia przygotowujące do habilitacji, uzyskując Diplôme d’Etudes Approfondies.