Historia Miejscowość historycznie należała do Wielkopolski. Początkowo była wsią szlachecką należącą do polskiej szlachty z rodu Międzyborskich, którzy od jej nazwy przyjęli odmiejscowe nazwisko. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1449 miejscowość leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1510 należała do parafii Włościejewki .
Pierwszy historyczny zapis odnotowujący wieś pochodzi z 1394 i jako świadka wspomina Torka z Międzyborza. W 1397 wspomniany został Marcin Międzyborski oraz Frącek Senwicz wraz z braćmi, a także Frącek Grabowieński i Ubysław Osiecki, którzy toczyli proces sądowy z Hinczką Wezenborgiem oraz dziećmi zmarłego wojewody poznańskiego Bartosza Wezenborga.
W latach 1399-1406 notowany był brat Świętosława z Iłowca - Mikołaj Międzyborski z Międzyborza, później także z Położejewa (obecnie Połażejewo), Chaław, Chociczy, Konarzewa, Gonic. W latach 1404-1406 Mikołaj Międzyborski był wicechorążym w Pyzdrach, 1417-1424 wicepodkomorzy, 1424-1425 wicesędzią, 1427 wicechorążym, 1427-1429 wicepodsędkim w Kościanie. W latach 1399-1400 toczył proces z Baworem Wyskotą z Drobnina, którego sługi oskarżył o zabicie swego ojca.