Ponowny wzrost zagrożenia nastąpił w połowie lat sześćdziesiątych XIX wieku, kiedy to nastąpił wzrost aktywności, popieranej przez administrację USA organizacji fenian, atakującej brytyjskie dominia w tym i Nowy Brunszwik.
Ciekawym, acz marginalnym wydarzeniem była proklamacja Republiki Madawaska.
Na drodze do konfederacji Pomysłodawcą i wielkim orędownikiem unii atlantyckich dominiów był gubernator dominium Arthur Hamilton Gordon. Myśl ta nie była aż tak oryginalna, wszak do roku 1769 cały region by administrowany jako jedna kolonia. Za stworzeniem jednego dominium przemawiały tak względy bezpieczeństwa jak i gospodarcze, w szczególności, że dominia szykowały się do budowy linii kolejowych, a to wymagało koordynacji i współpracy finansowej. Gordon wysłał zaproszenia do rządów Nowej Szkocji oraz Wyspy Księcia Edwarda planując zwołanie konferencji w celu przedyskutowania unii. Działania Gordona zbiegły się w czasie z wizytą przedstawicieli Kanady w atlantyckich dominiach. Ponad stuosobowa delegacja kanadyjska pod przewodnictwem Thomasa D’Arcy’ego McGee przybyła na wschód latem 1864 roku. Pierwszym przystankiem zakrojonej na szeroka skale podroży był Nowy Brunszwik. W St. John delegatów przywitał 15 tysięczny tłum (około jednej trzeciej wszystkich mieszkańców).