W nowych wyborach Tilley powrócił do władzy, a nowy tym razem prokonfederacjny parlament ratyfikował rezolucję w stosunku głosów 38 do 1, przy jednoczesnej rekomendacji renegocjacji niektórych punktów umowy.
Delegaci Nowego Brunszwiku na konferencję londyńską zgodnie z tą rekomendacją usiłowali podważyć niektóre ustalenie rezolucji, jednakże zdecydowana postawa przedstawicieli Kanady uniemożliwiła to. Ostatecznie tekst rezolucji quebeckiej w jej oryginalnym brzmieniu stał się podstawą ustawy o Brytyjskiej Ameryce Północnej powołującej Konfederację Kanady, której częścią stał się Nowy Brunszwik.
Nowy Brunszwik w Konfederacji 1 lipca 1867 Nowy Brunszwik stał się jedną z czterech prowincji Kanady nowego państwa – dominium brytyjskiego. Dzień ten uświetniły uroczystości. W St. John portowa artyleria oddała 21 salw. Odbył się szereg parad, jednak nastrój świąteczny nie był powszechny. Dla zaciekłych antykonfederatów był to dzień żałoby. Jeden z obywateli miasta, znany lekarz, opuścił przed swym domem flagę do połowy masztu. Nie obyło się też bez incydentów. Jeden z pochodów został zaatakowany przez grupę antykonfederatów i wywiązała się bójka. Kilkanaście osób odniosło obrażenia.