W 2005 podjął pracę jako prezes zarządu spółki prawa handlowego „Poręczenia Kredytowe”, a następnie od 2009 był prezesem zarządu Europejskiego Funduszu Rozwoju Wsi Polskiej.

Działalność publiczna W latach 1993–1997 należał do Partii Konserwatywnej, a od 1997 do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W latach 1999–2001 kierował gabinetem politycznym ministra rolnictwa i rozwoju wsi Artura Balazsa. Jako członek SKL w wyborach w 2001 został wybrany na posła z okręgu białostockiego, z listy Platformy Obywatelskiej. Po wyborach nie wszedł do Klubu Parlamentarnego PO, a został członkiem koła poselskiego tworzonego przez SKL (m.in. wraz z Arturem Balazsem) i w 2002 partii SKL-RNP, która rozwiązała się w grudniu 2003. Od 2004 był posłem niezrzeszonym. W wyborach w 2005 nie ubiegał się o reelekcję.

8 maja 2006 z rekomendacji Samoobrony RP objął urząd sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi (zastępcy Andrzeja Leppera). 10 maja 2007 złożył dymisję. W tym samym roku znalazł się w grupie osób reaktywujących SKL z inicjatywy Artura Balazsa, a 12 grudnia 2009 został jego prezesem. W wyborach prezydenckich w 2010 był członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego, a także członkiem zespołu współtworzącego jego program polityczny.