W roku 1948 funkcjonować miało w Warszawie 9 ogrodów jordanowskich, 4 były w budowie, a kolejne 12 było planowanych. Jednym z ogrodów założonych już po wojnie był położony na Mokotowie ogród im. Małgorzaty Fornalskiej. W późniejszych czasach powojennych zaprzestano jednak zakładania kosztownych ogrodów jordanowskich, ograniczając powierzchnię kilkuhektarowych ogrodów dla dzieci do znanych współcześnie placów zabaw, pozbawionych najczęściej zieleni.
Ogrody Jordana stwarzały dzieciom i młodzieży warunki sprzyjające ich pełnemu rozwojowi fizycznemu, społecznemu i psychicznemu. Były w nich miejsca do zabaw zespołowych i sprawnościowych, ale również części tematyczne. Obok boisk i basenów budowano pawilony i sale do zabaw, zajęć świetlicowych.
Obecnie
Dzisiejsze tereny zabaw dla dzieci, chociaż nazywane ogrodami jordanowskimi, pod względem kompozycji niewiele mają wspólnego z pierwotną formą parku Jordana – wyrażają jednak tę samą troskę o zdrowie i prawidłowy rozwój dzieci i młodzieży. Pozostało niewiele ogrodów zachowujących ten pierwotny charakter: w Warszawie np. III Ogród Jordanowski przy Wawelskiej 3, w Krakowie przy ul. 3 Maja i w Poznaniu przy placu Nowakowskiego, utworzony po wojnie (nazwy pozostawiono).