Usługi wymagające pomieszczenia znajdują się wewnątrz pawilonu głównego, stanowiącego centrum parku (znajdują się tam też schowki na przybory do gier oraz kancelaria kierownika).
W przypadku miejsc do zabawy powinien istnieć osobno wydzielony obszar dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat, odgrodzony żywopłotem, drucianą siatką lub parkanem i oferujący rozrywki dostosowane wiekowo.
Ogród jordanowski powinien pełnić nie tylko funkcję sportową, ale również spacerową – między boiskami niezbędne jest istnienie licznych ścieżek, ławek, drzew oraz, w miarę możliwości, posągów zasłużonych polskich postaci, służących edukacyjnie użytkownikom.
Na terenie obiektu powinny się także znajdować trybuny dla widzów, niezbędne w trakcie organizowania lokalnych zawodów.
Krytyka Z perspektywy współczesnej pedagogiki idea ogrodów jordanowskich budzi pewne zastrzeżenia. Parki te, będące produktem swoich czasów, poza nadal aktualnymi wartościami jak zdrowy tryb życia promować również miały przyzwyczajanie dzieci do karności i posłuszeństwa, a swoboda zajęć postrzegana była jako szkodliwa dla wychowania. Wątpliwości budzi restrykcyjna organizacja obiektu, charakteryzująca się obowiązkowymi zapisami, segregacją płciową bawiących się dzieci oraz kontrolowaniem ich przy pomocy dzwonka jak w szkole bądź fabryce.