Jeske-Choińskiego, Warszawa 1898, Biblioteka Dzieł Wyborowych nr 26-29; wyd. skrócone, skrócił Nagroda (N. Rouba), Wilno 1900; Poznań 1904; Rodzina (Kraków-Mikołów) 1907 i odb. Mikołów (1908?), Wyd. Dzieł Lud. K. Miarki; wyd. skrócone Mińsk 1908; Rola (Kraków) 1910, nr 1-47; Przyjaciel (Wilno) 1910; Złoczów 1911, Biblioteka Powszechna, t. 822-831; Przegląd Ilustrowany (Kraków) 1914; Nowy Świat (Nowy Jork) 1924; Poznań (1928); Ogniwa (Nowy Jork) 1958-1959 przeróbki: E. Deryng Pojata, córka Lezdejki, czyli Wilno w XIV w. Dramat... w 3 odsłonach z prologiem i muzyką, Wilno 1854 – S. Helman Pojata, córka Lezdejki, albo Litwini w XIV wieku – J. T. Trojdan, ofiarnik Znicza, czyli połączenie Litwy z Polską. Dramat w 5 oddziałach, rękopis: Ossolineum, sygn. 11405/II przekł. angielski: według wzmianki G. Korbuta przekł. francuski: A. G. P. F. Letourneur Pojata ou la Lithuanie au XIVe siècle. Imité du polonais, t. 1-2, Paryż 1833 (2 edycje) przekł. niemiecki: P. H. W. Schnasse Pojata, die Tochter Lezdeiko's, oder die Lithauer im vierzehnten Jahrhundert, t. 1-4, Lipsk 1834 przekł. rosyjski: P. Gajewski, 1832, (informacja Estreicher) Nałęcz. Romans z dziejów polskich, t. 1-3, Warszawa 1828, wyd. następne: Lwów 1848; Lwów 1877; Tarnów 1890;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Feliks Bernatowicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.